السَّلامُ عَليکَ يا أمينَ اللهِ في أرضِه و حُجَّتَهُ عَلي عِبادِه |
||
سلام ودرود بر تو اي امانتدار خدا در زمين و نشانه او براي بندگانش |
||
السَّلامُ عَليکَ يا أميرَالمُؤمِنينَ |
||
سلام بر تو اي پيشواي مومنان |
||
أشهَدُ أنَّکَ جاهَدتَ فِي اللهِ حَقَّ جِهادِه |
||
گواهي مي دهم که تو در راه خدا، آن چنان که شايسته است کوشيدي |
||
وَ عَمِلتَ بِکِتابِه وَ اتَّبعْتَ سُنَنَ نَبيِّه صَلَّي اللهُ عَلَيهِ وَ آلِه |
||
و هر چه کردي مطابق قرآن بود، و همواره پيرو شيوه و سنت پيامبر بودي، که درود خدا بر او و خاندانش باد |
||
حَتّي دَعاکَ اللهُ إلي جِوارِه |
||
تا آن هنگام که خدا تو را به ميعادگاه خويش فرا خواند |
||
فَقَبَضَکَ إلَيهِ بِاختيارِه |
||
و به خواست خود، روح تو را به سوي خويش برکشاند |
||
وَ ألزَمَ أعدائَکَ الحُجَّةَ مَعَ ما لَکَ مِن الحُجَجِ البالِغَةِ عَلي جَميعِ خَلقِه |
||
و آن گاه با شهادت تو، حجت را بر دشمنانت تمام کرد و بهانه اي نماند، علاوه بر دلايل حقانيت تو که بر همه مردم آشکار بود |
||
اَللّهمَّ فاجْعَل نَفسي مُطمَئنَّةً بِقَدَرِک |
||
خدايا جان مرا چنان کن که به داده تو آرامش گيرم |
||
راضيةً بِقَضائک |
||
و خواسته و حکم تو را با ميل و رغبت بپذيرم |
||
مولِعَةً بِذِکرِکَ و دُعائِک |
||
از ياد تو و دعا به درگاهت، دست برندارم |
||
مُحِبَّةً لِصَفَوةِ أوليائِک |
||
پيروان برگزيدهات را دوستشمارم |
||
مَحبوبَةً في أرضِکَ و سَمائک |
||
زمينيان و آسمانيان مرا دوست بدارند |
||
صابِرَةً عَلي نُزولِ بَلائِک |
||
در هنگامه آزمايش هاي دشوار تو، پايدار |
||
شاکِرَةً لِفَواضِلِ نَعمائک |
||
و نعمت هاي بي شمارت را شکرگزار باشم |
||
ذاکِرةً لِسَوابِغِ آلائِک |
||
و همواره بخششهاي پي در پي تو را بهيادآورم |
||
مُشتاقَةً إلي فَرحَةِ لِقائک |
||
شيفته رسيدن به تو و شادماني آن لحظه باشم |
||
مُتَزَوِّدَةً التَّقوي لِيَومِ جَزائِک |
||
براي روز قيامت تو، توشه پرهيزکاري اندوختهباشم |
||
مُستَنَّةً بِسُنَنِ أوليائکَ |
||
و همواره به شيوه و راه اوليائت رفتهباشم |
||
مُفارِقَةً لِأخلاقِ أعدائِک |
||
از خلق و خوي دشمنانت دوري گزيدهباشم |
||
مَشغولَةً عَن الدُّنيا بِحَمدِکَ و ثَنائِک |
||
و در گير و دار دنيا، به سپاس و ستايش تو پايبسته باشم |
||
اللّهُمَّ إنَّ قُلوبَ المُخبِتينَ إليکَ والِهة |
||
| بارخدايا به راستي، دل هاي آنان که تو را باور دارند، شيداي توست | ||
وَ سُبُلَ الرّاغِبينَ إليکَ شارِعَة |
||
و راه، گشوده است، براي آنان که در سرشان تمنّاي توست |
||
و أعلامَ القاصِدينَ إليکَ واضِحَة |
||
و نشانههاي آشکاري است، در راه او که رهپيماي توست |
||
و أفئِدةَ العارِفينَ مِنکَ فازِعَة |
||
دلهاي آشنايان، از عظمت تو فرو ريزد |
||
و أصواتَ الدّاعينَ إليکَ صاعِدَة |
||
و ناله اميدواران به درگاه تو برخيزد |
||
و أبوابَ الإجابَةِ لَهُم مُفَتَّحَة |
||
و درهاي اجابت برايشان گشودهاست |
||
و دَعوَةَ مَن ناجاکَ مُستَجابَة |
||
حاجت آن که با تو درد دل بگويد، برآوردهاي |
||
و تَوبَةَ مَن أنابَ إليکَ مَقبولَة |
||
و توبه آن کس که به راه هدايت تو بازگردد، پذيرفتهاي |
||
وَ عَبرَةَ مَن بَکي مُن خَوفِکَ مَرحومَة |
||
و بر آن سيلاب اشک که از خوف تو جاري است، مهرباني آوردهاي |
||
وَ الإغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغاثَ بِکَ مَوجودَة |
||
آن که تو را فريادرس داند، به فريادش رسي |
||
وَ الإعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِکَ مَبذولَة |
||
و آن را که از تو ياري خواهد، بي دريغ ياريش کني |
||
وَ عِداتِکَ لِعِبادِکَ مُنجَزَة |
||
پيشآيد آن بشارتها که به بندگانت فرمودهاي |
||
وَ زَلَلَ مَنِ اسْتَقالَکَ مُقالَة |
||
و لغزشهاي آن که چشمپوشي تو را بخواهد، بخشودهاي |
||
وَ أعمالَ العامِلينَ لَدَيکَ مَحفوظَة |
||
و هر که هر چه کند، نزد خود ثبت نمودهاي |
||
وَ أرزاقَکَ إلي الخَلائِقِ مِن لَدُنکَ نازِلَة |
||
روزي بندگانت، از سوي خودت و نه ديگري فرستاده ميشود |
||
وَ عَوائِدَ المَزيدِ إليهِم واصِلَة |
||
و بهرهاي بيشتر نيز به آنان داده ميشود |
||
وَ ذُنوبَ المُستَغفِرينَ مَغفورَة |
||
گناهان استغفار کنندگان را پوشاندهاي |
||
وَ حَوائِجَ خَلقِکَ عِندَکَ مَقضيَّة |
||
و نياز بندگانت را در درگاهت برآوردهاي |
||
وَ جَوائِزَ السّائلينَ عِندَکَ مُوفَّرَة |
||
طلب کنندگان نزد تو پاداش بسيار دارند |
||
وَ عَوائِدَ المَزيدِ مُتَواتِرَة |
||
و پي در پي بهرههاي بيشتر يابند |
||
وَ مَوائِدَ المـُستَطعِمينَ مُعَدَّة |
||
سفرهها براي گرسنگان فراهم باشد |
||
وَ مَناهِلَ الظِّماءِ مُترَعَة |
||
و آبگيرها براي تشنگان، لبريز |
||
اَللّهمَّ فَاستَجِبْ دُعائي |
||
بارخدايا، دعايم را مستجاب کن |
||
وَ أقبِلْ ثَنائي |
||
نيايش مرا بپذير |
||
وَ اجْمَع بَيني وَ بَينَ أوليائي |
||
و مرا در کنار بيشوايانم قرار ده |
||
بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَليٍّ وَ فاطِمَةَ وَ الحَسَنِ وَ الحُسَينِ |
||
تو را به حقيقت محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين سوگند ميدهم |
||
إنَّک وَليُّ نَعمائي وَ مُنتَهي مُنايَ وَ غايَةُ رَجائي في مُنقَلَبي وَ مَثوايَ |
||
تو تنها ولي نعمت من و نهايت آرزوهايم و بالاترين اميد من در دگرگونيها و آرامش روزگارم، هستي |
||
أنْتَ إلهي وَ سَيِّدي وَ مَولاي |
||
تو معبود و صاحب اختيار و پروردگارم هستي |
||
اِغفِر لِأوليائِنا وَ کُفَّ عَنّا أعدائَنا |
||
دوستان ما را ببخشاي و دشمنانمان را از ما دور بدار |
||
وَ اشْغَلْهُمْ عَن أذانا |
||
و به آنان فرصت آزار ما را مده |
||
وَ أظهِر کَلِمَةَ الْحَقِّ وَ اجْعَلهَا الْعُليا |
||
حقيقت را آشکار کن و آن را برتري بخش |
||
وَ أدحِضْ کَلِمَةَ الْباطِلِ وَ اجْعَلهَا السُّفلي |
||
و باطل را فرو ريز و آن را به زير کش |
||
إنَّکَ عَلي کُلِّ شَيءٍ قَدير |
||
بي شک تو بر هر کاري توانايي |
||