«دعاي عهد» مجموعه‌اي است آسماني كه انسان با خواندن الفاظ و عبارات آن، با آخرين امام از خاندان پيامبر، پيمان و عهدِ محبت و اطاعت را نو مي‌كند؛ و زودتر فرارسيدن روزگار ظهورش را تمناكرده، شوق ديدار آن روز را با تمام وجود ابرازمي‌دارد.
اين دعاي شريف، موهبتي است كه از سوي امام صادق عليه‌السلام به مردم ارزاني‌شده‌است، و بهرة هر كس از آن گوهر گرامي، به قدر شناختي است كه از قدرِ امام دارد و امامت.
آن بزرگوار -امام صادق عليه‌السلام- خود عظمتِ اين دعاي شريف را چنين بيان‌فرمودند و پيروان را به توجه به آن گنجينة پرقدر چنين ترغيب‌كردند:
«هركس چهل بامداد خدا را به اين عهد بخواند، از ياوران قائم ما باشد؛ و اگر پيش از ظهورِ آن حضرت، از دنيا رود، خداوند او را در زمان ظهور از قبرش بيرون‌آورد، تا در خدمت آن حضرت باشد؛ و حق تعالي به هر كلمه، او را هزار حسنه كرامت‌فرمايد و هزار گناه از وي محوكند»